زر نبرم خبر برم
در « نو» شدن روز ها

    روز های من کهنه شدند . از بس هر روز روشون نوشتم « صبح بلند میشم » ؛ « میرم » ؛ « میام » ؛ « می‌خورم » ؛  « میخوابم » جای نوشته‌هام روشون مونده . دیگه پاک نمی‌شن . لا به لای وسایلم چندین کارت پیدا کردم . یادگار هایی از روزها و شبهایی که برام خیلی عزیزند.

روی هرکدومشون نوشته :

« مغازه ای هست که در آن روز های نو می‌فروشند.          

   روزهایی که می‌شود روی آنها نوشت : 

              این نه دیروز است

                                 و نه فردا اینست

                                               روز « نو » بی‌همتاست . »

خیلی زود به هرچیزی عادت می‌کنیم . آنقدر که دیگر وقتی بهار می‌آید و همه چیز نو می‌شود فراموش می‌کنیم :

                            « خاک جان یافته است .

                             تو چرا سنگ شدی ؟

                             تو چرا اینهمه دلتنگ شدی؟

                                  باز کن پنجره ها را

                                                  و بهاران را

                                                               باور کن .*»

* فریدون مشیری 

می تونید متن کامل این شعر رو در لینک زیر ببینید :

                     http://behnam.abomajd.googlepages.com/Moshiri-Bahar.doc     

-----------------------------------------------------------------------------

سال ۸۵ برای من سال بی‌نظیری بود . پر از خاطره‌های شیرین و شیرین و شیرین و ... گاهی هم تلخ . امروز آخرین روز این سال خاطره‌انگیز است . نوروز رو به همه ی دوستان تبریک میگم . امیدوارم سال جدید سالی حقیقتا «نو» برای شما باشد . سالی پر از « خیر » و « برکت » . 

                                                                  خدا بهمراتون 

                                                                                                                                               

 

   

 

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٩ اسفند ۱۳۸٥ - بهنام (ابومجد)

حلزون

  یادم میاد دوران راهنمایی بود .

توی کلاسی که اسمشو گذاشته بودن المپیاد ریاضی جمع می‌شدیم و هر بار چند تا مسئله ی ریاضی حل می‌کردیم .

از میون اونهمه مسئله یکیشون رو خیلی دوست دارم :

« حلزونی ته یک چاه گیر افتاده. روز شروع میکنه به بالا رفتن از دیواره‌ی چاه . به کندی   ۲ متر از روی دیواره ی چاه بالا میره .

شب ؛ همون‌‌طور روی دیواره‌ی چاه می‌خوابه و در خواب ؛ یک متر سر می‌خوره و پائین میاد.و باز روز‌ها و شب‌های بعد . حساب کنید چقدر طول میکشه ....»

میتونید این مسئله رو حل کنید فقط ...

                       لطفا طفلک حلزون بیچاره رو هم دعا کنید !

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------

دوستی گفته بود از دید او « اولین معلم زندگی » بیشتر سزاوار مادر است تا پدر .

فردا روز اوست . بیاد بیاور در این روز  کسی به جهان آمد که پیش از همه ی معلم‌ها و بعد از خدا نه داشته های درون ذهنت ؛ که همه‌ی وجودت از اوست .

فرشته‌ای که همیشه می‌توانی او را مادر صدا کنی . 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱٩ اسفند ۱۳۸٥ - بهنام (ابومجد)

۱ - ماسک

از کنار مغازه‌ای می‌گذشتم . توی ویترین مغازه ماسک خنده‌داری توجهم رو به خودش جلب کرد . کمی بیرون مغازه ایستادم و سیر بهش خندیدم . بعد رفتم داخل و بدون اینکه اندکی چک و چونه بزنم از مغازه‌دار خریدمش .

     روزی در میان جمع دوستانه‌ای که کنار هم بودیم ناگهان ماسک رو از کیفم بیرون آوردم و به صورتم زدم ؛ همه خندیدیم و خوش بودیم .

     دفعه‌ی بعد توی خونه نشسته بودم که بیاد ماسک افتادم . گذاشتمش روی صورتم . با  بابا و مامان ؛ خواهر‌ها و برادرم مدت ها به اون قیافه ی مسخره می‌خندیدیم .

     یادم میاد زمانی رو که دلم گرفته بود توی آینه نگاه می‌کردم . ماسک رو از جیبم در‌آوردم . وقتی روی صورتم بود غصه هام فراموشم می‌شد و با دلی شاد می‌خندیدم .

     کم کم بهش عادت کردم . پیش دوستام ٬ جلوی خانواده ٬ توی دانشگاه ٬ توی خیابون ٬ حتی ... حتی وقتی خودم بودم و خودم و حالا حتی شب‌ها موقع خواب هم ماسک رو از صورتم جدا نمی‌کنم . همه چیز خوبه ما میتونیم کلی بخندیم فقط...

                  فقط یه مشکل کوچیک وجود داره

                  دلم تنگ شده ٬ کسی قیافه ی واقعی منو ندیده ؟

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

امروز روز تولد اولین معلم زندگیمه. بسیارند حرف ها و باورها و کارهایی که او به من یاد داد . شاید هیچ‌وقت این نوشته رو نخونه ولی بهر حال دوست دارم بگم :

معلم ٬ دوست٬ پدر عزیز !

                                تولدت مبارک !  

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱ اسفند ۱۳۸٥ - بهنام (ابومجد)