زر نبرم خبر برم
شراب من حميم

روزي روزگاري ، پسر بچه اي بود كه بين همكلاسي هاش انتخاب شد تا در مسابقه ي خط بين مدارس

شركت كنه . هنوز حروف الفبا رو  كامل نشناخته بود ولي زيبا مي نوشت .

خوشبختانه به مدرسه اي هم مي رفت كه علاوه بر درس هاي عادي به بچه ها خط هم درس مي دادن . همه

چيز مهيا بود ولي . . .

بار اولي كه شروع كرد تند و بهم ريخته نوشتن به خودش گفت : ‹‹ عيب نداره ، هروقت بخوام مي تونم

خوب بنويسم .... باشه برا بعد . ››

بعدي كه مدام دير تر مي آمد .

------------------------------------

زندگي مي كنيم . مثل كسي كه شب و روز در حال نوشتنه .

نگاهي به  صفحه ي يادداشت مي كنم .از درون مي سوزم ... انگار آهن مذاب خورده باشم .

                              اين منم ...... همين خطوط درهم و بی قواره !  

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٧ مهر ۱۳۸٦ - بهنام (ابومجد)