زر نبرم خبر برم
دعوت پرواز

آسمون داره بازم                 واسم چشمک می‌زنه

می‌گه پرواز هنوزم                سرنوشت و عشقمه

نمی‌دونه پر من                   خسته از شکستنه

نمی‌دونه که قفس               سرد و سخت از آهنه

پر من بسته شده               آره حتی توی خواب

به سراغم نمی‌آن              دیگه لحظه‌های ناب

میگه با پریدن از                  دلخوری جدا می‌شی

به یه سرزمین دور               می‌ری و رها می‌شی

آخه من کجا برم                  با دلی که دلخوره؟

به کی این درد و بگم            دلم از خودم پره؟

تو بگو چه فایده                   توی این پریدنه

وقتی که قفس هنوز            روی شونه‌ی منه؟

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٧ آبان ۱۳٩۳ - بهنام (ابومجد)

محرم

همه‌ی ماجرا به همین سادگی ست

او برای سپیدی ایستاد
این‌ها به افتخارش
شهر را سیاه می‌کنند. 

پيام هاي ديگران ()        link        ٧ آبان ۱۳٩۳ - بهنام (ابومجد)