زر نبرم خبر برم

لطف حق

 

لطف حق

دلت را خانهٔ مـا کن، مصفّـا کردنش با من / به‌ ما درد دل افشا کن، مـداوا کردنش با من

اگر گم کرده‌ای ای دل، کلید استجــابت را  / بیا یک لحظه با ما باش، پیــدا کردنش با من

بیفشان قطره‌‎ی اشکی که من‌ هستــم خریدار  /بیاور قطره‌ای اخــلاص، دریـــا کردنش با من

اگر درها به‌رویت بسته شـد دل برمکن بازآ   / درِ این خانه دق‌البـاب کُـــن واکردنش با من

به من گو حاجت خود را، اجـابت می‌کنم آنی / طلب ‎کن آنچه می‌خواهی، مهیّـــا کردنش با من

بیا قبل از وقـوع مرگ روشـن کن حسابت را / بیاور نیک وبد را جمـع ، منها کردنش با من

چو خوردی روزی امروز ما را شـکر نعمت کن / غم فردا مخور، تأمیــن فـــردا کردنش با من

به‌ قـرآن آیه‌ی‌ رحمت فـراوان است ای انسان /  بخوان این آیه را، تفسیر و معنا کردنش با من

اگر عمری گنـه کردی، مشو نومیــد از رحمت / تو توبه نامه را بنویس، امضـا کردنش با من

محمد حسین فرحبخشیان  (ژولیده ی نیشابوری)

خیلی توی اینترنت دنبال شاعر این شعر گشتم اما با وجود اینکه توی وبلاگ های بسیاری نقل شده بود هیچ جا اسم شاعرش رو ذکر نکرده بودند . آخر کار یک مقاله ی تایید نشده در ویکی پدیا پیدا کردم که این شعر را از آثار محمد حسن فرحبخشیان متخلص به ژولیده ی نیشابوری - از شاعران معاصر - می دانست .

محسن چاووشی هم در یکی از آهنگ هایش این شعر را خوانده است . البته این آهنگ تا به حال به صورت رسمی منتشر نشده .

 

لینک مقاله ی ژولیده ی نیشابوری  در ویکی پدیا