زر نبرم خبر برم
آیینه ها

آدمی حرف هایش را گاهی در قطعه ای موسیقی ، بخشی از یک کتاب یا بندی از یک

شعر می یابد . هرکدام گویی آیینه ای می شوند روبروی ما .

هرچه کمتر بخوانی ، ببینی یا گوش کنی ؛ کمتر رو بروی آیینه ها نشسته ای پس مجال

کمتری برای شناخت خود داری .

« انگار هیچ وقت نبوده ام

     انگار این سکوت

                           حس شکستن ندارد .

       جوهر فکرم تمام شده است

                                       و خط خطی های دفترم زیاد .

              می ترسم

                           از اینکه هیچ چیز برای گفتن ندارم

                                                                            می ترسم . » *

                                                                         شقایق اعظمی

                                                                     خبرنگار افتخاری از کرج

------------------------

*برگرفته از نشریه ی دوچرخه(ضمیمه ی شماره ۴٩٩٠روزنامه ی همشهری)صفحه ی ١١

پيام هاي ديگران ()        link        ٢۸ آبان ۱۳۸۸ - بهنام (ابومجد)