زر نبرم خبر برم
تا هفت بشمار

داشتم زندگیم رو می کردم .

                             تا اینکه خندید 

                                             گرم و شیرین .

    خنده اش مانند چراغی در دلم روشن شد .

      با خود گفتم :

                       « کار تو در زندگی

                                   روشن نگاه داشتن همین چراغ است . »

 

    -----------------------------------

               از هفت نه ، تا هفت بشمار .

                                       ١...٢...٣...۴...۵...۶... به افتخار ماه !

 

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٠ اسفند ۱۳۸٩ - بهنام (ابومجد)