زر نبرم خبر برم
پنجره

هر بار پنجره را باز می کنم

پشت پرده های خوشرنگ شاد

                       سیاهی غلیظ و عمیقی است

و پشت شیشه های  دوجداره ی خاموش

                        از هر گوشه ای فریادی از درد برخاسته است.

خیلی وقت ها به سمت پنجره هم نمی روم.

مثل ورشکسته ای  به شراب

مثل معتادی  به افیون

مثل کودکی به خواب

                     به ندیدن

                          به نشنیدن

                                      به بی خبری پناه می برم.

پنجره ، بسته بهتر

وقتی  هر بار باز کردنش

آدمی را از نگاه صبحدم به آسمان

از دوستان و آشنایان

و از لبخند ها و آسایش گاه و بیگاهش

                                           شرمسار می کند. 

اینجا

    پنجره ،

          زخم خانه است.

-----------------------------------

برای همه ی قربانیان جامعه ای که در آن ،

 برگ دشوارتر از درخت می ریزد

                   تا زندگی آدمیانی که از دست می رود.  

برای سعید ملک پور ، به امید رهایی اش .

----------------------------------

در سرزمینی که حتی تشکیل کمیته ی صیانت از آرا هم غیرقانونی قلمداد می شود

صندوق رای

جعبه ایست با ورودی بسیار باریک

                                       که هیچ خروجی ندارد.

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱٢ اسفند ۱۳٩٠ - بهنام (ابومجد)