زر نبرم خبر برم
شهر من

شهر من خسته و دل‌شکسته‌ای                شهر من غرقه به خون نشسته‌ای 

شهر من دلزده از رخت سیاه                     خواب‌ آلوده و رخ نشُسته‌ای 

روزی از روزها دلت لرزید                            سبز شد شاخه‌ی درختانت 

باز با عشق آشنا گشتی                          خواندی از رفتن زمستانت 

روزها شور و روزها تب بود                         با سرودی که روی هر لب بود 

روزها گرچه بی‌شمار شدند                       باز پیروز شهر ما شب بود 

باز خون‌رنگ شد خیابان‌ها                         آسمان را گرفت آتش و دود 

بازهم پاسخ حضور و سکوت                      خشم و قهر و گلوله‌باران بود

باز در فرهنگ عامیانه‌ی شهر                      ایستادن خروج معنا شد 

موج‌خیزی و دوری از ساحل                         بازهم اتهام دریا شد 

بغض پنجاه و چند ساله‌ی شهر                    هشت ماهی شکست و خون بارید

صبح آمد در آسمان، اما                             دلقکی جای مهر می‌خندید 

غصه‌ها از قلم فراتر رفت                             خاطرم نیست حرف آغازم 

بارهم روبه‌روی دود و بتن                            با دل خویش قصه می‌سازم 

شهر من سنگ و آهن و سیمان                   نه زبان دارد و نه چشم و نه گوش

نه ازین روزها دل‌افسرده است                      نه گرفتار کین و خشم و خروش 

رو به این وسعت هزار قفس                         می‌نشینم کنار عشق و امید 

در دلم باوری که مردم شهر                          می‌شناسند از سیاه، سپید 

 

---------------------------------------------

خبری اینجا هست: 

اشهد ان لا اله الا الله - همان حکایت همیشگی 

دو روز ماندنی خرداد - مجموعه مقالات - مسعود بهنود

   (وبلاگ مسعود بهنود فیلتر است،‌ متن یادداشت بالا را اینجا بخوانید.) 

پيام هاي ديگران ()        link        ٢٤ خرداد ۱۳٩۱ - بهنام (ابومجد)