فرض که هزینه ندارد

بیا فرض کنیم من اشتباه می‌کنم و حق با توست. 

فرض کنیم دلیلی برای امیدواری وجود ندارد.

در سیاهی آسمان شب راز و رمزی نیست، و فردای آدمیان سیاه‌تر از امروز ماست. 

فرض که هزینه ندارد. 

فرض کنیم من عمری بر باورم به امید بمانم و تو عمری با اراده‌ی سستی‌ناپذیر راه را بر هر امید واهی ببندی. 

آن وقت روز مرگمان، کناره‌های لب‌های من پر از چین و چروک است، مثل پیشانی تو. 

چرا که من عمری با لبخند زیسته‌ام و تو عمری با پیشانی گره کرده. 

(اسفند۹۴)

/ 0 نظر / 10 بازدید