روز قدس

روز قدس درست وسط راهپیمایی عظیم مردم در  میدان هفت تیر و بلوار کشاورز  چیز جدیدی فهمیدم که باعث شد بترسم. باعث شد وقتی بیشتر اطرافیانم از تشکیل جمعی عظیم از سبز ها بعد از اینهمه ناملایمات و سختی ها شاد بودند نتوانم آنها را همراهی کنم . احساس کردم در اقلیتم . در اقلیتم اگر استفاده ی ابزاری صدا و سیما در این سالها از مسئله ی فلسطین آنقدر خشمگینم نکرده که بگویم نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران . در اقلیتم اگر هنوز به راهپیمایی سکوت اعتقاد دارم  و سکوت و دست های برافراشته به علامت پیروزی مردم را رسا تر از هر شعاری می دانم . می ترسیدم . می ترسیدم  بی خردی عده ای کج فکر که جز دشمن تراشی و پروراندن خیالات واهی و چاپلوسی برای قدرتمندان و دور کردن خردمندان هنر دیگری ندارند با کشور کاری کند ، روز هایی بیایند که در اقلیت باشم اگر  با علم به لزوم اصلاح آن به جمهوری اسلامی اعتقاد دارم . در اقلیت باشم اگر باور داشته باشم هدف اسلام نهادینه کردن اخلاق است و چنین دینی ، سیاستش عین دیانتش است . در اقلیت باشم اگر از خشونت بیزارم  و اگر حاضر به حذف مخالفم نیستم، حتی اگر او کمر به حذف من بندد . می ترسیدم خشم شریف ملت روزگاری نه چندان دور ، تر و خشک را چنان که قبلا نشان داده است باهم بسوزاند . با مردم راه می رفتم اما توان تکرار شعار هایشان را نداشتم . و مدام می ترسیدم نادانی چماقداران سوار بر وانتها ، انها که از پول بیت المال آنقدر تغذیه شده اند که قلبشان سخت و دگرگون ناپذیر باشد، روز قدس سبزمان را سرخ کند ...

دو روز از روز قدس بی همتای ما گذشته است . حال می دانم  حضور سبز ها در روز قدس ، شعارهایشان ، خشمشان و امیدشان همه و همه تصمیمی جمعی بود. واکنشی شایسته ی رفتار حاکمان. روز قدس به ما نشان داد که در این چند ماه " راه سبز امیدمان"  در چه حالی ست. هنوز توان موج آفریی در سخت ترین شرایط را دارد . هنوز در کنار یکدیگر ایستاده ایم  و مهم تر از همه، هنوز امیدواریم . عده ای قلیل نیستیم . دوستان بیشماری داریم ؛بسیاری پراکنده در سراسر ایران  و بسیاری دور تر که دلهایشان با ماست . تشکیلات ما از کسی دستور نمی گیرد . تجمعی ست از بسیاری ذهن خردمند که گرداگرد اهدافی حداقلی جمع شده اند . در چنین جمع گسترده و متنوعی  شاید همه ی انتخاب های گروهی به مذاق تک تک افراد خوش نیایید ،اما نهایتا در جهت اهداف مشترکند .

دیگر نمی ترسم . در اقلیت بودن در میان دوستان ترسی ندارد .

برای قطره ی سبز

/ 2 نظر / 19 بازدید
عطش

سلام ابو مجد عزیز انشاالله این راه سبز امید به خزان نرسه . اقلیت بودن گرچه گاهی تلخ ، اما ارزشمنده ... با فصل میلاد انار به روزم روزگارت بخیر برادر جان [گل]

میخو

درود بر شما! ای کاش تک تک افراد جنبش سبز در اقلیت باشند و هیچ طیفی٬ گروه غالب نباشد! نتیجه این آرزو می‌شود احترام به همه افراد جنبش. نه آنچه قبلا تجربه کرده‌ایم. که جدال توده‌ای و مجاهدین و ملی‌گرایان و [...] و... باعث خونریزی و قتل و غارت ‌شد. در اقلیت بودن را باید مثل محبوب «اندیشه و تعقل» در آغوش کشید! ای‌کاش همه در اقلیت باشیم و پیرو خط خودمان؛ ولی با هم! از حضورتان در «چرند و پرند» سپاسگزارم. سبز باشید!